॥ शिव ताण्डव स्तोत्र ॥ जटाटवी गलज्जल प्रवाह पावितस्थले । गलेऽवलम्ब्य लम्बितां भुजंगतुंग मालिकाम् ॥ डमड्डमड्डमड्डमन्निनादवड्डमर्वयं । चकार चण्डताण्डवं तनोतु नः शिवः शिवम् ॥१॥ जटाकटाहसं भ्रम भ्रमन्निलिम्प निर्झरी । विलोलवीचिवल्लरी विराजमानमूर्धनि ॥ धगद्धगद्धगज्ज्वलल्ललाटपट्टपावके । किशोरचन्द्रशेखरे रतिः प्रतिक्षणं मम ॥२॥ धराधरेन्द्रनन्दिनी विलासबन्धुबन्धुर । स्फुरद्दिगन्तसन्तति प्रमोदमानमानसे ॥ कृपाकटाक्षधोरणी निरुद्धदुर्धरापदि । क्वचिद्दिगम्बरे मनो विनोदमेतु वस्तुनि ॥३॥ जटाभुजंगपिंगलस्फुरत्फणामणिप्रभा । कदम्बकुङ्कुमद्रवप्रलिप्तदिग्वधूमुखे ॥ मदान्धसिन्धुरस्फुरत्त्वगुत्तरीयमेदुरे । मनो विनोदमद्भुतं बिभर्तु भूतभर्तरि ॥४॥ सहस्रलोचनप्रभृत्यशेषलेखशेखर । प्रसूनधूलिधोरणी विधूसराङ्घ्रिपीठभूः ॥ भुजंगराजमालया निबद्धजाटजूटकः । श्रिये चिराय जायतां चकोरबन्धुशेखरः ॥५॥ ललाटचत्वरज्वलद्धनञ्जयस्फुलिंगभा । निपीतपञ्चसायकं नमन्निलिम्पनायकम् ॥ सुधामयूखलेखया विराजमानशेखरम् । महाकपालिसम्पदे शिरोजटालमस्तु नः ॥६॥ करालभालपट्टिकाधगद्धगद्धगज्ज्वलत् । धनञ्जयाहुतीकृतप्रचण्डपञ्चसायके ॥ धराधरेन्द्रनन्दिनी कुचाग्रचित्रपत्रक । प्रकल्पनैकशिल्पिनि त्रिलोचने रतिर्मम ॥७॥ नवीनमेघमण्डली निरुद्धदुर्धरस्फुरत् । कुहूनिशीथिनीतमः प्रबन्धबद्धकन्धरः ॥ निलिम्पनिर्झरीधरस्तनोतु कृत्तिसिन्धुरः । कलानिधानबन्धुरः श्रियं जगद्धुरंधरः ॥८॥ प्रफुल्लनीलपंकजप्रपञ्चकालिमप्रभा । वलम्बिकण्ठकन्दली रुचिप्रबद्धकन्धरम् ॥ स्मरच्छिदं पुरच्छिदं भवच्छिदं मखच्छिदम् । गजच्छिदान्धकच्छिदं तमन्तकच्छिदं भजे ॥९॥ अखर्वसर्वमंगलाकलाकदम्बमञ्जरी । रसप्रवाहमाधुरी विजृम्भणामधुव्रतम् ॥ स्मरान्तकं पुरान्तकं भवान्तकं मखान्तकं । गजान्तकान्धकान्तकं तमन्तकान्तकं भजे ॥१०॥ जयत्वदभ्रविभ्रमभ्रमद्भुजंगमस्फुरत् । धगद्धगद्धगज्ज्वलत्करालभालहव्यवाट् ॥ धिमिद्धिमिद्धिमिध्वनन्मृदंगतुंगमंगल । ध्वनिक्रमप्रवर्तित प्रचण्डताण्डवः शिवः ॥११॥ दृषद्विचित्रतल्पयोर्भुजंगमौक्तिकस्रजोर् । गरिष्ठरत्नलोष्ठयोः सुहृद्विपक्षपक्षयोः ॥ तृष्णारविन्दचक्षुषोः प्रजामहीमहेंद्रयोः । समप्रवृत्तिकः कदा सदाशिवं भजाम्यहम् ॥१२॥ कदा निलिम्पनिर्झरीनिकुञ्जकोटरे वसन् । विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरःस्थमञ्जलिं वहन् ॥ विमुक्तलोललोचनो ललामभाललग्नकः । शिवेति मन्त्रमुच्चरन् कदा सुखी भवाम्यहम् ॥१३॥ इमं हि नित्यमेवमुक्तमुत्तमोत्तमं स्तवं । पठन्स्मरन्ब्रुवन्नरो विशुद्धिमेति संततम् ॥ हरे गुरौ सुभक्तिमाशु याति नान्यथा गतिम् । विमोहनं हि देहिनां सुशङ्करस्य चिंतनम् ॥१४॥ पूजावसानसमये दशवक्त्रगीतं । यः शम्भुपूजनपरं पठति प्रदोषे ॥ तस्य स्थिरां रथगजेन्द्रतुरंगयुक्ताम् । लक्ष्मीं सदैव सुमुखीं प्रददाति शम्भुः ॥१५॥